สัดส่วนภายนอก
หน้าตาที่ไม่ต่างกันจากรุ่นพี่อย่าง P900 ซักเท่าไหร่ ทำให้ดูเหมือนเอาของเก่ามาทำไมเนอร์เชนจ์
คือเปลี่ยนนิดเปลี่ยนหน่อยก็เอามาขายซะแล้ว จริงแล้วผมไม่ได้ว่ามันไม่สวยเลยนะ
เพราะการออกแบบตัวเครื่องถือว่าทำได้ดีมาก มีทั้งความสวยงามแบบทันสมัย ความคลาสสิกในการใช้สี
อีกทั้งรูปร่างที่เป็นสมาร์ทโฟน ทำให้ใครเห็นก็หลงแต่แรกแล้ว หากจะไปโทษว่าตัวเครื่องมีขนาดใหญ่
คงพูดอย่างนั้นไม่ได้ เพราะหน้าจอเป็นแบบสัมผัส ใช้ปากกาสไตลัสจิ้มเอา (แต่บางคนมักจะเอานิ้วจิ้มแทน
แหะๆ) โดยสิ่งที่เปลี่ยนไปทางกายภาพก็เห็นจะมีปุ่ม ที่เปลี่ยนจากโครเมียมเป็นพลาสติกใส
ดูแล้ววัยรุ่นขึ้น พอเปิดฝาออกมาจะเจอคีย์บอร์ดขนาดจิ๋ว ซึ่งเป็นแบบ QWERTY
ที่เหมือนกับคีย์บอร์ดคอมนั่นแหละครับ โดยที่สามารถถอดออกไปเก็บไว้ได้เหมือนเดิม
หากใครไม่ชอบ เพราะเราสามารถตั้งให้หน้าจอแสดงเป็นคีย์บอร์ดเสมือน (Virtual
Keyboard)แทนได้นอกนั้น การควบคุมด้วยตัวเลื่อน (Jog Dial) ด้านข้างตัวเครื่องก็ทำให้การเข้าถึงเมนูการทำงานต่างๆ
ของเครื่องเป็นไปโดยสะดวกและรวดเร็ว
ชำแหละเครื่องใน
เขียนยังไงผมว่าก็ไม่มีทางหมดในย่อหน้านี้แน่ เพราะลูกเล่นทั้งด้านโทรศัพท์
การใช้งานพื้นฐาน และการใช้งานเป็นพีดีเอ มีมากมายเต็มไปหมด เริ่มกันที่ออแกไนเซอร์ของมันกันก่อน
ที่สามารถทำการซิ้งค์ข้อมูลกับไมโครซอฟท์ เอาท์ลุค ได้อย่างง่ายดายผ่านแท่นเครเดิลของมัน
ทั้งนี้เองเราจะป้อนข้อมูลผ่านทางเครื่องมือถือเอง หรือว่าป้อนจากคอมแล้วซิ้งค์ข้ามมาก็ไม่มีปัญหา
เนื่องจาก การรับข้อมูลของรุ่นนี้ทำได้โดยการเขียนเอาด้วยลายมือเราอยู่แล้ว
ส่วนอื่นก็จะเป็นกล้องดิจิตอลที่ได้ขาดหายไป พร้อมการถ่ายวิดีโอความยาวไม่จำกัด
ไม่เพียงเท่านี้ P910i ยังเล่นไฟล์วิดีโอที่เราโหลดมาได้ทั้ง 3GPP และ
MPEG4 รวมถึงการดูทีวีผ่านเครือข่ายจีพีอาร์เอสด้วย ส่วนความบันเทิงด้านเสียงเพลงก็มีเครื่องเล่นเพลงที่เล่นได้ทั้งเอ็มพีสาม
และเวฟ โดยไฟล์เอ็มพีสามนั้น เราสามารถเอามาตั้งเป็นเสียงเรียกเข้าได้เช่นเดียวกัน
เสียงที่ฟังดูแล้ว เรียกว่าใสดีจริง ๆ และสำหรับสมุดโทรศัพท์ที่ทำงานได้ราวกับพีดีเอจริง
ก็ใช้งานได้สะดวกมาก เนื่องจากเราสามารถหารายชื่อได้โดยหน้าจอแบบสัมผัสขนาดใหญ่
ไม่ต้องมาไล่หาชื่อกันเหมือนในโทรศัพท์ธรรมดา อ้อ เรายังตั้งรูปถ่ายให้แสดงแทนสายเรียกเข้าได้ด้วยนะ
เรื่องขนาดภาพก็ไม่ต้องพูดถึง ลองดูว่าจอมันขนาดใหญ่แค่ไหนก็แล้วกัน
กูรูฟันธง
ข้อเสียของมันที่หากไม่สังเกตก็อาจไม่เห็นคือ กล้องถ่ายรูปนี่แหละ ที่คุณภาพไม่ค่อยดี
ไม่สมกับราคาค่าตัวของมันสักเท่าไหร่ และหากเราเปิดโปรแกรมทั้งไว้เยอะๆ
อาจจะทำให้เครื่องอืดได้เราต้องลงโปรแกรมช่วยในการปิดแอพพลิเคชั่นเหล่านี้
เมื่อไม่ได้ใช้งาน สุดท้ายคงเป็นเรื่องราคาของมันที่แพงสุดกู่ แต่หากมีตังค์
เรื่องนี้คงไม่ใช่ปัญหาหรอก นอกนั้นข้อดีของมันถือว่ายอดเยี่ยมทั้งหมด
ไล่มาตั้งแต่ หน้าจอแบบสัมผัสช่วยให้ใช้งานได้ง่ายขึ้นเยอะ ฟังก์ชั่นออแกไนเซอร์ที่น่าจะได้คะแนนซัก
120 เต็ม 100 ไปเลย ส่วนเรื่องบันเทิงเริงใจทั้งหลายก็มากันครบครัน เช่น
เครื่องเล่นเพลงเอ็มพีสาม ที่ฟังจากลำโพงหลังเครื่องได้เลย การเล่นไฟล์วิดีโอไฟล์
3GPP และ MPEG4 สมุดโทรศัพท์แบบใส่รูปคนโทรเข้าได้ ฯลฯ ผมคงไม่ร่ายยาวไปกว่านี้แล้วล่ะ
สุดท้ายอยากจะทิ้งไว้กับข้อแตกต่างที่เพิ่มขึ้นมาใน P910i หากเทียบกับตัวเก่าก็คือ
การรองรับเมมโมรี่สติ๊กดูโอ และหน่วยความจำในตัวเครื่องเพิ่มเป็น 64 เมกะไบต์
ทั้งมีคีย์บอร์ดติดมาให้ จอแสดงผลก็ปรับเป็น 262,144 สี บวกกับโปรแกรมเล็กน้อยในเครื่องพวก
Quick Office และ PDF+ อย่างไรก็ตาม หากท่านชื่นชอบความยืดหยุ่นในการใช้งานโทรศัพท์
ที่ไม่ได้เป็นเพียงโทรศัพท์เพียงอย่างเดียว ก็ต้องไม่พลาดที่จะไปเป็นเจ้าของกันแล้ว
ข้อดี
• หน้าจอขนาดใหญ่ระบบสัมผัส
• รองรับการเพิ่มหน่วยความจำถึง 1 กิ๊กกะไบต์
• สุดยอดออแกไนเซอร์
• เสียงเรียกเข้าแบบเอ็มพีสาม
• ระบบการป้อนข้อมูลด้วยลายมือของผู้ใช้
ข้อเสีย
• ราคาสูงมาก
• ภาพถ่ายไม่คมชัดถูกใจ
