สัดส่วนภายนอก
จะว่าไปแล้วช่วงเวลาที่ Samsung D500 ออกมาสู่ตลาดจนถึงบัดนี้ ก็นับเป็นเวลาหลายเดือนแล้วเหมือนกัน และจากตอนนั้นเองก็เริ่มมีมือถือที่มีฟังก์ชั่นคล้ายกันออกมาหลายตัว แถมยังเป็นฝาสไลด์เหมือนกันด้วย แต่ด้วยราคาที่ถูกกว่า ทำให้มาเป็นคู่แข่งของ D500 ไปโดยปริยาย แม้ว่าจะยังสู้ไม่ได้ ยังไงก็ต้องลองดูกันต่อไปครับ ส่วน M600 ตัวนี้ก็คงเข้าข่ายมือถือที่บอกไป โดยขนาดเครื่องก็เกือบจะเท่ากันเป๊ะ แต่ความแข็งแรงจะยังไม่ทนทานเท่า D500 ความรู้สึกที่ให้ในการเลื่อนฝานั้นก็ลื่นดี แถมเป็นแบบกึ่งอัตโนมัติอีกด้วย ที่ด้านหน้าตัวเครื่องจะเห็นปุ่มกดรูปแบบสวยงามโฉบเฉี่ยว แต่กดได้ลำบากอยู่ไม่น้อย นั่นเป็นเพราะความแข็งของมันนั่นล่ะ ส่วนปุ่มด้านในไม่มีปัญหาอะไร พลิกมาด้านหลังกันหน่อย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ เลนส์กล้องของรุ่นนี้จะราบเป็นแนวเดียวกับกับพื้นผิวหลังตัวเครื่องเลย หากวางไม่ดี งานนี้เป็นรอยแน่ๆ ผู้ใช้คงต้องระวังกันหน่อย อย่างไรก็แล้วแต่ สิ่งที่น่าแปลกอีกอย่างคือ อินฟราเรดพอร์ทที่ไม่รู้หายไปไหน ทั้งที่ในเครื่องมีเมนูนี้ แถมกดเปิดได้อีกต่างหาก ผมเลยเอาเครื่องส่องกับพอร์ทอินฟราเรดในคอมทุกด้านแล้ว คอมหาไม่เจอ ไม่รู้ว่าผมโดนเครื่องหลอก หรือว่าผมโง่เองกันแน่ สรุปแล้วว่ารุ่นนี้ไม่มีการเชื่อมต่อแบบนี้แล้วกัน

ชำแหละเครื่องใน
ทางผู้ผลิตอ้างมาแล้วว่า กล้องดิจิตอลของรุ่นนี้ถ่ายได้ภาพที่มีความละเอียดสูงถึง 1.3 ล้านพิกเซล ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ลูกเล่นนี่ไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะใส่เอฟเฟ็ค ปรับค่าเอ็กซ์โพเชอร์ ซูม ใช้แฟลช หรือถ่ายภาพเคลื่อนไหว เรียกว่าเป็นระดับแนวหน้าของกล้องติดมือถือเลยก็ว่าได้ ส่วนจอแสดงผลก็ไม่เป็นรองใคร ความสวยงามน่าจะได้ประมาณ 9 เต็ม 10 เสียด้วยซ้ำ เพราะความละเอียดและจำนวนสีที่แสดงผลออกมาได้ ทำได้น่าชมเชยเหลือเกิน ถัดมาเป็นเรื่องเสียงเรียกเข้าที่ใช้ทรูโทนได้ตามแบบฉบับของมือถือที่เล่นเพลงเอ็มพีสามได้ เท่าที่ฟังดูถือว่าน่าพอใจเหลือเกิน ไม่ว่าจะเล่นแบบโพลีโฟนิค หรือทรูโทนก็เจ๋งทั้งสิ้น ไม่พอเท่านี้ เรื่องความบันเทิงถือว่าครบครันเหลือเกิน ไม่เพียงการฟังเพลงที่อยู่ในเครื่องอย่างเดียว การเล่นคลิปวิดีโอ และการฟังวิทยุเอฟเอ็มก็อัดกันอยู่ใน M600 นี่แหละ มิน่าตัวเครื่องถึงบวมได้ซะขนาดนี้ (เกี่ยวกันไหมเนี่ย) เสียดายที่ผมไม่ได้ลองใช้หูฟัง ก็เขาไม่ได้ให้ผมมานี่ นี่ถ้าเพิ่มหน่วยความจำได้ก็คงจะเพอร์เฟ็คแล้วล่ะ ในตัวเครื่องเพียง 64 เมกะไบต์คงไม่พอสำหรับการฟังเพลง และเก็บรูปขนาดใหญ่เป็นแน่แท้ มาถึงเรื่องธรรมดาที่ไม่ธรรมดากันบ้าง สมุดโทรศัพท์ของเจ้านี่จะเป็นแบบใส่รายละเอียดได้ตามใจฉัน บวกกับใส่รูปผู้โทรเข้าก็ไม่มีปัญหา แถมแยกเสียงเรียกเข้าให้แต่ละรายชื่อได้เลย ออแกไนเซอร์ของรุ่นจะประกอบไปด้วยปฏิทินรายเดือนใส่นัดหมายและตั้งเตือนได้ รายการสิ่งที่ต้องทำ นาฬิกาปลุกสามเวลาเลือกปลุกสามเวลาหลังอาหาร สุดท้ายคือจีพีอาร์เอส และข้อความมัลติมีเดียที่เสียเงินเป็นประจำก็มีทั้งสองอย่างครับ

กูรูฟันธง
สรุปเอาง่ายๆ เลยคือ มันไม่มีอินฟราเรด ทั้งที่ D500 มีครบ ก็โนดนหักคะแนนแล้ว ยิ่งถ้าไม่มีสายดาต้ามาให้ในกล่องด้วยแล้ว เลิกพูดทันที เพราะกล้องขนาด 1.3 ล้านของมันก็จะหมดค่าไปทันตา ส่วนเรื่องที่เพิ่มหน่วยความจำไม่ได้อันนี้ยังพอถูไถใช้ไปไหวเหมือนกัน นอกนั้นแล้ว ผมว่าโอเคเลยนะสำหรับเครื่องรุ่นนี้ ยังไงก็แล้วแต่ หากท่านไม่อยากเสียเงินจำนวนมากให้กับมือถือจากเกาหลีค่ายนึงอีกต่อไป ลองหันมาดูยี่ห้อเล็กๆ บ้างก็ไม่เสียหายนะ ผมมองแล้วว่า Zeason M600 น่าจะเหมาะกับคนที่รักความบันเทิงแบบสะดวกสบาย ไม่อยากพกอุปกรณ์ให้มันเยอะแยะหนักกระเป๋าครับ

ข้อดี
• จอแสดงผลสวยงาม
• กล้องดิจิตอล 1.3 ล้านพิกเซล
• วิทยุเอฟเอ็มในตัว
• มีเครื่องเล่นเพลงและวิดีโอ
• เสียงเรียกเข้าทรูโทนที่ไพเราะ

ข้อเสีย
• ไม่มีการเชื่อมต่อที่ดี
• ปุ่มกดสี่ทิศทางแข็งไปหน่อย
• เลนส์กล้องด้านหลังอาจเป็นรอยได้ง่าย
• ไม่รองรับจาวา
• เพิ่มหน่วยความจำไม่ได้