Xphone G915 - เอ็กซ์โฟน
หนังสือของเรายังคงนำเสนอเรื่องเกี่ยวกับโทรศัพท์นะครับ ไม่ได้เอาเกมพีเอสพีจากค่ายโซนี่มาให้ดูซักหน่อย เพียงหน้าตาของ G915 มันดันไปคล้ายกันเท่านั้นเอง (คงมีเจตนาให้เหมือนล่ะเนอะ) อย่างไรก็ดี พอสร้างส่วนประกอบออกมาแบบนี้แล้ว ขนาดตัวมันเลยค่อนข้างใหญ่ เช่นเดียวกับจอแสดงผลที่วัดในแนวทแยงแล้วได้ 3.2 นิ้ว พ็อกเก็ตพีซีตัวละสองสามหมื่นเลยเป็นอันต้องอับอายขายขี้หน้า
สัดส่วนภายนอก
ส่วนประกอบด้านหน้ามีเยอะมาก เริ่มจากปุ่มก่อนละกัน ด้านบนของตัวเครื่องจะมีปุ่มแอ็คชั่นที่เอาไว้เล่นเกม 4 ปุ่ม และใช้เป็นปุ่มลัดได้สองอัน คือ สี่เหลี่ยมที่กดแล้วจะเข้าไปยังโปรแกรมดูภาพ ส่วนวงกลมจะพาคุณเข้าสู่การเลือกเกมที่เป็นรอมทันที ด้านล่างจะเป็นปุ่มตัวเลขที่เบียดกันอย่างกับปลากระป๋องถูกบี้ และมีปุ่มบังคับทิศทาง รวมถึงปุ่มโทรออกวางสาย และซอฟต์คีย์ที่ใช้งานแบบซ้ายขวา แต่ดันเรียงตัวกันเป็นบนล่าง เวลากดเลยไม่เคยถูกใจซักเท่าไหร่
นอกจากนั้นแล้ว ที่ส่วนบนของหน้าป้านๆ จะมีลำโพงสำหรับสนทนา และเลนส์กล้องตัวที่สองติดอยู่ด้วย บวกกับคีย์ลัดที่อยู่ใต้จอ 5 รายการก็จิ้มลงไปได้ง่าย ไม่เหมือนบางรุ่นที่แทบจะต้องกระแทกสไตลัสลงไป
รอบเครื่องจะมีช่องเสียบการ์ด ช่องเสียบสายดาต้า สายชาร์จ และหูฟังรวมอยู่ช่องเดียวกัน ทั้งช่องเสียบปากกาสไตลัส ทั้งหมดนี้ถูกปิดไว้ด้วยจุกยางหนาๆ ยกเว้นช่องปากกา เพราะไม่รู้จะกันฝุ่นทำไม
ด้านหลังเราจะเจอลำโพงขนาดใหญ่ที่ห้อมล้อมเลนส์กล้องเอาไว้ เห็นใบสเป็กเขาบอกมาว่ามีลำโพงอยู่ห้าตัว ถึงผมไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่ แต่ก็ไม่รู้จะพิสูจน์ยังไง ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย
ชำแหละเครื่องใน
หัวหน้าบอกอเจ้าประจำบอกมาว่าได้ลงเกมคูนิโอะ ดาวน์ทาวน์ที่เป็นของเครื่องแฟมิคอมใน G915 ให้แล้ว เลยขอเปิดดูหน่อยว่าจะเล่นได้จริงหรือเปล่า ปรากฏว่าเล่นได้จริงๆ ด้วยครับ
เห็นในกล่องมีสายเอวีใส่มาให้ เป็นอุปกรณ์มาตรฐานด้วย ผมก็เลยเอาไปต่อทีวีดูซะหน่อย สีสันนี่ฉูดฉาดบาดใจกว่าน้ำส้มสแปลช ผสมแฟนต้ารสราสพ์เบอร์รี่ แถมมันยังฉลาดไม่น้อยเลยนะ พอลองเปิดวิดีโอแบบเต็มจอ แม้ว่าภาพในเครื่องจะหมุนไปแล้ว แต่ภาพในทีวีก็หมุนมาถูกต้องตรงเผง
ลำโพงด้านหลังถึงแม้จะส่งเสียงได้ดังราวกับเป็นวิทยุขนาดย่อม แต่ผมคิดว่ามันยังมีเสียงแตกพร่าให้ได้ยินอยู่บ้าง อย่างไรก็ดี เราจะใช้ประโยชน์จากลำโพงอันนี้ได้มากมาย ทั้งให้ความบันเทิงตอนฟังเพลง เล่นเกม ดูคลิปหนัง หรือแม้แต่ใช้เป็นสปีกเกอร์โฟน อ้อ ขนาดตอนเสียบสายเอวีแล้วยังไม่ยอมเงียบเลย
มือถือนำเข้าตัวที่ผมเล่าให้ฟังอยู่นี้ยังไม่รู้จักภาษาไทย เมื่อถึงเวลาขายจริงไม่รู้ว่าจะมีระบบสะกดคำมาให้ด้วยหรือเปล่า อย่างไรก็แล้วแต่ ถ้ามันอ่านไทยได้เมื่อไหร่ เราก็คงจะอ่านโน้ตที่เป็นไฟล์ทีเอ็กซ์ทีได้ซะที
อย่างที่เห็นกันไปแล้วว่าเลนส์กล้องจะมีอยู่ทั้งหน้าด้าน เอ้ย ด้านหน้าและด้านหลัง ทำให้ G915 ถ่ายภาพได้ทั้งสองฝั่งด้วยความละเอียดที่เท่ากันซะด้วย ตามตัวหนังสือที่เขียนเอาไว้แถวเลนส์แผ่นหลังบอกว่ามีความละเอียดตั้งสามล้านพิกเซล ที่ไหนได้ พอเข้าไปข้างในดูมีแค่ล้านสามเอง
สุดท้ายที่ผมเกือบลืมไปแล้วคือ G915 ใส่ซิมการ์ดได้สองใบ และดันเป็นแบบสลับกันใช้ เปิดรับสายพร้อมกันไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าไปซื้อรังใส่ซิมตัด แล้วต้องเฉือนสมบัติของตัวเอง แบบนี้คงไม่น่าสนุกเท่าไหร่
กูรูฟันธง
เชื่อเถอะครับว่าเกมเก่าของเครื่องต่างๆ เรายังไม่ได้เล่นอีกเยอะ เรื่องกราฟฟิกอะไรนั้นคงไปเทียบไม่ได้กับพีเอสพี หรือนินเทนโด ดีเอส แต่สิ่งหนึ่งที่คงอยู่เหมือนเดิมคือความสนุก และที่สำคัญคือ เกมพวกนี้มีจำนวนนับพันนับหมื่นให้เราดาวน์โหลดมาเล่นกัน เพราะฉะนั้น ผมขอสรุปว่า G915 เหมาะสำหรับนักเล่นเกมรุ่นเก่าที่ต้องการระลึกอดีต หรือไม่ก็มือใหม่หัดกดที่ไม่เคยสัมผัสเกมพวกนี้มาก่อน ว่าแล้วผมไปเล่นดราก้อนบอลซะหน่อยดีกว่า ฮิฮิ
ข้อดี
- เล่นรอมจากเครื่องเกมสามประเภทได้
- เลนส์กล้องหน้าและหลัง ถ่ายรูปได้สะดวกเหลือเกิน
- จอทัชสกรีนขนาดใหญ่กว่า 3 นิ้ว พร้อมต่อภาพออกทีวีได้
- ดาวน์โหลดและอัพโหลดข้อมูลผ่านจีพีอาร์เอส
- หน่วยความจำในตัวขนาดใหญ่ และเพิ่มได้จากไมโครเอสดี
- รับส่งอีเมลได้จากเครื่องเลย
- ใส่ซิมการ์ดได้สองใบ
ข้อเสีย
- ลำโพงดังดี แต่ยังแตกพร่า
- ตัวเครื่องขนาดใหญ่มาก
- ไม่มีโปรแกรมสำหรับจดโน้ต
- ซิมการ์ดที่ใส่ไปสองใบเมื่อกี๊ ใช้ได้แค่ทีละเบอร์
|
พรีวิว 
หน้าแรก