Sonor P15 - โซเนอร์
P15 ถือได้ว่าเป็นโทรศัพท์รุ่นแรกของโซนอร์ที่ให้เกลียด เอ้ย เกียรติมาลงหนังสือดิ เอดจ์ของเราครับ หลายคนอาจไม่คุ้นหน้าคุ้นตากับยี่ห้อนี้มาก่อน แต่ถ้าได้ไปงาน TMES 2007 ที่ผ่านมาจะเห็นเลยว่าบริษัทนี้เขาขายอุปกรณ์สื่อสารและอิเล็กทรอนิกส์หลากหลายมาก อย่างพวกหูฟังบลูทูธ กระจกส่องหลังที่เป็นแฮนดส์ฟรีใช้ร่วมกับมือถือ รวมถึงโทรศัพท์ตัวที่เราเห็นกันอยู่นี่ไง
สัดส่วนภายนอก
P15 มีขนาดตัวที่เล็กกะทัดรัดมาก เรียกว่าทั้งบางและเบา เหมาะกับคนที่ไม่ชอบแบกแท่งอิฐมอญติดตัวเอาไว้ตลอดเวลา กระนั้นเอง พลาสติกที่นำมาเข้ารูปเป็นตัวเครื่องเป็นแบบบาง เลยดูไม่ค่อยทนทานซักเท่าไหร่ แต่มือถือไม่ใช่ลูกบาสจะได้เอาไปเขวี้ยงให้มันพังเล่น ถ้าถนอมกันหน่อยคงไม่มีปัญหาอะไร
คุณเห็นปุ่มกดเล็กแบบนี้แล้วรู้สึกหรือเปล่าครับว่ามันจะกดได้ยากเย็นเหลือเกิน ผิดคาดแฮะ P15 มีลักษณะปุ่มที่ปูดนูนออกมา แถมมีคลื่นตรงแนวกลางเว้ารับกับนิ้วของเราอยู่ ทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องการใช้งานเลยแม้แต่น้อย (ยกเว้นคุณจะนิ้วใหญ่เกินมนุษย์ปกติ) แถมการสัมผัสยังไม่ต้องออกแรงมากมายนัก ถ้าใครเคยเจอปุ่มแข็งๆ กดแล้วเมื่อยนิ้วชะมัดยาด คุณจะไม่พบกับประสบการณ์แบบนั้นกับโซนอร์แน่
บางรุ่นตัวเครื่องใหญ่มโหฬาร กลับเอาช่องเสียบการ์ดไปใส่ไว้ด้านในหลังแบตเตอรี่ ทำให้เกิดความลำบากกว่าจะเปลี่ยนการ์ดได้ที นี่ P15 ตัวเล็กนิดเดียวยังจัดสล็อตมาไว้ด้านนอกได้เลย ใกล้กับช่องนี้เองยังมีพอร์ตสำหรับเสียบสายดาต้าอีกด้วย เมื่อหันหลังมา เราจะพบเพียงเลนส์กล้องที่อยู่ตามลำพัง เมื่อเปิดฝามาจะพบรังใส่ซิมการ์ดที่ไม่ได้โดนแบตเตอรี่บังอยู่ ถึงอย่างไรผมก็ไม่แนะนำให้เปลี่ยนซิมโดยไม่ปิดเครื่องก่อนนะ
ชำแหละเครื่องใน
จอแสดงผลคือสิ่งที่เห็นได้เป็นอย่างแรกหลังจากเปิดเครื่อง ผมพบว่าหน้าจอทีเอฟทีของ P15 ไม่ได้เป็นพวกคอนทราสต์จัดๆ หรือสีเข้มจนรำคาญตา ในทางกลับกัน มันกลับแสดงผลด้วยความนุ่มนวลมากกว่า ความสว่างอยู่ในระดับที่กำลังพอดี ไม่ได้เรียกว่าเลวร้าย หากจะเอาไปเทียบกับจอสองแสนสีของโทรศัพท์แบรนด์เนมคงจะใจร้ายเกินไปหน่อย และจุดเด่นอีกอย่างคือเราสามารถเอาไฟล์วิดีโอที่ถ่ายจากกล้องในตัวมาตั้งเป็นสกรีนเซฟเวอร์ได้นั่นเอง
ถ้าจะเอาโซนอร์ทรงแท่งตัวนี้มาฟังเพลง นับว่ายังพอถูไถไปรอด เนื่องจากมีทั้งเครื่องเล่นเพลงภายในที่สามารถปรับอีควอไลเซอร์ได้ และมีสล็อตเสียบการ์ดเพื่อเพิ่มหน่วยความจำอย่างที่ได้ชี้แจงไปก่อนหน้านี้แล้ว ส่วนการเล่นคลิปวิดีโอสามารถทำได้แบบเต็มจอในแนวนอน และไฟล์เอ็มพี 4 ก็ไม่เป็นปัญหาชัวร์
กล้องภายในไม่ได้มีไว้สำหรับการเก็บภาพนิ่งเพียงอย่างเดียว ทีนี้ผู้อ่านเริ่มแย้งละว่ามันก็ถ่ายวิดีโอได้ด้วยไง จริงแล้วเรายังใช้เลนส์ด้านหลังแทนเว็บแคมเพื่อแชตแบบเห็นหน้ากับเพื่อนผ่านโปรแกรมอินสแตนท์ แมสเซจทั้งหลายแหล่ได้ ไม่ว่าจะเอ็มเอสเอ็มหรือสไคป์ยอดนิยม ภาพอาจจะเล็กไปหน่อย แต่ก็ถือว่าเป็นการประยุกต์ใช้งานได้ดีเลยทีเดียว ส่วนสเป็กกล้องนั้นตามอ่านได้จากตารางอีกหน้านึงได้เลยครับ
นอกจากการใช้สายดาต้าเพื่อโอนไฟล์กันแบบมาส สตอเรจกับคอมพิวเตอร์แล้ว P15 ยังสนับสนุนเครือข่ายจีพีอาร์เอสสำหรับส่งผ่านข้อมูลในระยะไกลอีกด้วย เหตุนี้เองมันจึงมีเอ็มเอ็มเอสและแว็ป เบราเซอร์ใส่มาให้ นี่ผมยังไม่เห็นมือถือโออีเอ็มตัวไหนรองรับเอดจ์เลย ถ้าทำได้เมื่อไหร่คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะ
ความน่าสนใจอื่นๆ ยังไม่หมด อาทิเช่น การแนบไฟล์วิดีโอไปกับสมุดโทรศัพท์ การอัดเสียงที่ทำได้จนหน่วยความจำไม่เหลือ เครื่องมือมากมายที่ช่วยอำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้ ไม่ว่าจะเป็นปฎิทินสำหรับบันทึกนัดหมาย ตัวจัดการไฟล์ที่สามารถมองเห็นไฟล์ทั้งหมดของเครื่อง ระบบสะกดคำภาษาไทย ฯลฯ
กูรูฟันธง
พักนี้ผมเองเริ่มเบื่อโทรศัพท์ตัวใหญ่ๆ เพราะขี้เกียจพกมาก และกำลังรับสมัครสาวคู่ใจ เอ้ย มือถือคู่กายตัวใหม่อยู่ ใครก็ตามที่มีสเป็กว่าต้องตัวเล็ก เอวบาง ฉลาด และไม่งอแง ผมว่า P15 น่าจะเข้ากับคุณได้เป็นอย่างดี ฟังก์ชั่นหลักๆ ที่เห็นได้ชัดสำหรับมือถือโออีเอ็มตัวนี้คือ เครื่องเล่นเพลง เครื่องเล่นวิดีโอไฟล์มาตรฐาน การเพิ่มหน่วยความจำ จีพีอาร์เอส ฯลฯ ถ้าเห็นข้อดีครบห้าแล้วก็อย่าลืมเลือกโซนอร์นะจ๊ะ
ข้อดี
- ตัวเครื่องมีขนาดเล็กและบาง
- จอแสดงผล 262,144 สี
- กล้องดิจิตอล 1.3 ล้านพิกเซล ใช้เป็นเว็บแคมได้
- เพิ่มหน่วยความจำแบบฮอตสแว็ปด้วยการ์ดไมโครเอสดี
- รองรับจีพีอาร์เอส และใช้หน่วยความจำในตัวเป็นแฟลช เมมโมรี่
- มีระบบสะกดคำภาษาไทยให้
ข้อเสีย
- ตัวเครื่องอาจจะยังไม่ทนทานนัก
- หน่วยความจำมีไม่ถึง 1 เมกะไบต์
- ฟอนต์ในเครื่องค่อนข้างเล็ก ไม่เหมาะกับคนสายตาไม่ดี
- ไม่มีโปรแกรมสำหรับจดโน้ตย่อ
|