Samsung B100 - ซัมซุง
สัดส่วนภายนอก
ผมนั่งเขียนงานอยู่อย่างนี้ใช่ว่าจะมีโอกาสไปเดินสำรวจตลาดมือถือบ่อยๆ นะครับ บางรุ่นยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวางขายหรือยัง ตัวอย่างเช่น B100 ของซัมซุงที่กำลังจะได้อ่านกันอยู่นี่ก็เป็นอีกรุ่นที่ยังไม่เคยเห็นวางตามตู้กระจก ดีนะเขาไม่ได้แปะเบอร์ไว้ ไม่อย่างนั้นเผลอชี้ไปจะแย่เลย อ้าว คนละเรื่อง
มีใครคิดเหมือนผมหรือเปล่าก็ไม่รู้ ผมว่า B100 มีหน้าตาเหมือนกับ 2610 จากค่ายโนเกีย อย่างกระโหลกด้านหลัง ฝาครอบแบต ปุ่มห้าทิศนี่เรียกว่าก๊อปกันมาเห็นๆ ถ้าให้เทียบ คนนึงต้องเป็นน้องตุ๊กติ๊ก อีกคนก็ต้องน้องตุ๊กตาล่ะว้า จะอย่างไรก็ช่าง นี่คือโทรศัพท์ระดับล่างที่ไม่มีส่วนประกอบอะไรมากนัก ผมเลยต้องมานั่งโม้นอกเรื่องให้คุณอ่านอยู่นี่ไง อะ ล้อเล่นครับ
ปุ่มกดทุกปุ่มใช้งานได้อย่างสะดวก เนื่องจากมีความใหญ่และนูนได้ที่ ส่วนปุ่มดอกจันและสี่เหลี่ยมนั่นจะมีฟังก์ชั่นพิเศษคือ ใช้ล็อคคีย์แพดทั้งแผงและเปิดโหมดสั่นได้อย่างรวดเร็ว และแบ็คไลท์ใต้คีย์แพดอันนี้เองเป็นสีขาว ส่องได้สว่างมาก มองไปที่ตัวไหนก็ชัดเหมือนกันหมด ยกเว้นปุ่มห้าทิศที่ไม่มีไฟลอดออกมา
ด้านซ้ายของเครื่องเป็นพอร์ตเฉพาะของซัมซุง มีจุกยางปิดกันฝุ่นไว้เหมือนเดิม มองเลยขึ้นไปเยื้องไปทางด้านหลังนิดหน่อยจะเห็นว่ามีรูร้อยสายอยู่ด้วย ส่วนด้านขวานั่นโล่ง บนหัวก็โล่ง มีอีกนิดคือตรงตูดซึ่งเป็นพื้นที่ของไมโครโฟนรับเสียง ส่วนฝาหลังนั่นไม่มีตัวล็อคอะไรพิเศษ ถ้าต้องการเปิดออกก็แค่เลื่อนลงไปด้านล่างเท่านั้นเอง เป็นสัญญาณเตือนว่าหากทำ B100 หล่น แบตเตอรี่จะได้ออกมาสูดอากาศภายนอก กระนั้นเอง ตัวเครื่องโดยรวมถือว่าแข็งแรงดี ไม่มีจุดไหนที่ต้องระวังเป็นพิเศษ
ชำแหละเครื่องใน
นอกจำไฟแบ็คไลท์ตรงปุ่มกดจะสว่างแล้ว จอแสดงผลก็แรงไม่แพ้กัน เอาว่ารุ่นไหนที่ว่าแสบตา มาเจออันนี้ก็ต้องสยบ จุดอ่อนของมันคือการแสดงสีมากกว่า อาจจะดูจืดชืดไปนิด แต่ก็ต้องเข้าใจว่านี่คือมือถือราคาถูก และมันก็เป็นจอชนิดเอสทีเอ็น คงหวังอะไรกับความสวยงามไม่ได้ครับ
หน่วยความจำของรุ่นนี้ยังเป็นแบบเก่าของซัมซุงที่แยกชิ้นเป็นส่วนๆ ไม่ใช่หน่วยความจำกลางจากแหล่งเดียวแล้วแบ่งกันใช้ B100 จะให้พื้นที่สำหรับเก็บวอลเปเปอร์และริงโทนประมาณ 600 กิโลไบต์ โปรแกรมจาวาอีกครึ่งเม็ก และมีอีกส่วนที่ใช้เก็บไฟล์เสียงที่อัดมาจากเครื่อง ใช่ครับ รุ่นนี้อัดเสียงได้ทั้งเสียงทั่วไปและเสียงขณะใช้สายในระยะเวลา 30 วินาที ถือว่าเหนือกว่ามือถือในระดับเดียวกันอยู่ก้าวหนึ่ง นอกจากนั้น ยังมีพื้นที่เหลือส่วนสุดท้ายประมาณ 700 กิโลไบต์ ใช้เก็บข้อความเอ็มเอ็มเอสที่รับมา ในขณะที่ซัมซุงทรงแท่งรองรับการเก็บเอสเอ็มเอสไว้ในเครื่องได้ถึง 200 ข้อความเลยทีเดียว
พักหลังโทรศัพท์จากซัมซุงเกือบทุกรุ่นแทบจะมีโพรไฟล์และระบบสั่นพร้อมเสียงเตือนสายเข้าหมดแล้ว แต่กับรุ่นนี้ที่โครงสร้างเมนูยังเหมือนเดิม ระบบการทำงานยังไม่เปลี่ยน ฟังก์ชั่นทั้งสองอย่างนั้นจึงยังมาไม่ถึง คาดว่าคงตกเครื่องบินอยู่แถวภาคใต้ของประเทศจีนก่อนมาถึงเมืองไทย
ใครที่ต้องใช้ออแกไนเซอร์ B100 ก็ทำออกมาใช้ได้ในระดับหนึ่ง กล่าวคือมีปฏิทินที่ใส่นัดหมายลงไปได้พร้อมการตั้งเตือน รายการสิ่งที่ต้องทำถือว่าโอเค เพราะปรับระดับความสำคัญได้ เพียงแค่เตือนไม่ได้เหมือนนัดหมายเท่านั้น ติดอีกนิดตรงที่ไม่มีการจดโน้ต ถ้าจะบันทึกอะไรก็คงต้องใช้เครื่องอัดเสียงแทน
ี
กูรูฟันธง
ถ้ามองย้อนกลับไป ซัมซุงเคยออกมือถือประมาณนี้มาหลายรุ่นแล้ว อาทิ C140 และ C160 โดยที่ตัวแรกไม่มีวิทยุเอฟเอ็ม แต่ตัวหลังมี ถ้าเอามาเทียบกับ B100 ก็น่าจะอยู่ในระดับเดียวกับรุ่นแรกนั่นแหละ ความสามารถโดยรวมถือว่าไม่ต่างกันเลย ดีแค่รุ่นนี้สดใหม่กว่า เพราะเพิ่งออกมาไม่นาน ส่วนตัวผมเองไม่มีอะไรคอมเม้นต์มากมายครับ เพราะเข้าใจว่ามันคือ โทรศัพท์ราคาถูก ซึ่งแน่นอนว่าทุกท่านคงซื้อมาเพื่อใช้คุยแหลก หรือไม่ก็ใช้เป็นเครื่องสองเท่านั้นแหละ
ข้อดี
- จอแสดงผลสีมีความสว่างมาก
- อัดเสียงได้รายการละ 30 วินาที
- รองรับจีพีอาร์เอสและเอ็มเอ็มเอส
- สนทนาผ่านสปีกเกอร์โฟน
- สามารถติดตั้งจาวา แอพพลิเคชั่นได้
- เก็บข้อความสั้นในตัวเครื่องได้ถึง 200 ข้อความ
ข้อเสีย
- เตือนสายเข้าด้วยการสั่นพร้อมเสียงไม่ได้
- จอสีจืดไปนิดเมื่อเทียบกับ 2610
- ไม่มีวิทยุเอฟเอ็มซะแล้ว
- รายการสิ่งที่ต้องทำตั้งเตือนไม่ได้
|
พรีวิว 