Panasonic X400- พานาโซนิค
สัดส่วนภายนอก
จริงแล้วผมก็เห็นโทรศัพท์มือถือหลายรุ่นที่เน้นความบางเฉียบมาเป็นจุดขาย
หนึ่งในนั้นก็เจ้า X400 นี่แหละ ผมเองยังหลงใหลในดีไซน์เข้าอย่างจังแบบถอนตัวไม่ขึ้น
เพราะมันเหมาะกับรูปร่างเพรียวลมขนาด 80 กว่าโลเกือบ 90 ของผมจริงๆ (555)
เท่าที่เห็นวัสดุโดยรวมนั้น ด้านหน้าจะเป็นแบบมันเงา ซึ่งเป็นรอยนิ้วง่ายมาก
ต้องคอยดูแลกันหน่อย ไม่งั้นหมดราคาเลยล่ะ ส่วนประกอบอื่น ๆ จะมีกล้องดิจิตอลและกระจกส่องถ่ายหน้าตัวเอง
บวกกับอินฟราเรดที่อยู่ด้านหน้า ซึ่งดูแปลกตาไปกว่ารุ่นอื่น ที่จะเอาไปไว้ด้านข้างไม่ก็แอบไว้ตรงหัวมากกว่า
และมาถึงส่วนที่สำคัญที่สุดก็คือ ปุ่มกดเปิดเครื่องที่อยู่ตรงฝาพับด้านซ้าย
พอกดไปเท่านั้นแหละ ฝาเด้งเปรี้ยงออกมาอย่างไร้ความนุ่มนวล เกือบหลุดมืออยู่เหมือนกัน
แต่ตอนปิดก็ดูดีขึ้นมาหน่อย เพราะมีแรงดีดช่วย นอกนั้นปุ่มกดก็ดูเหมือนจะกดยากไปสักเล็กน้อย
เนื่องจากมันเรียบติดกับตัวเครื่องไปเลย ไม่มีเว้ามีนูนให้เร้าใจเล่น
รวมถึงปุ่มบังคับทิศทางก็กลมป๊อก กดยากดีแท้ แต่นานไปคงชินกันเอง กดได้โดยไม่ต้องดูว่างั้น
ชำแหละเครื่องใน
มาถึงหัวข้อนี้ทีไร ผมสะดุ้งนึกว่าตัวเองเป็นโรคจิตทุกที แต่ช่างมันเถอะครับ
จุดเด่นที่เห็นได้ชัดเลยก็หนีไม่พ้น การเปิดแบบกดปุ่มที่ผมพูดไปแล้ว หากใครเคยเห็นของซัมซุงที่ออกมาก่อนหน้านี้
จะเห็นว่าเปิดได้นุ่มนวลกว่า ก็มันมีมอเตอร์นี่นา แถมเวลาปิดก็กดปุ่มปิดได้
แต่เจ้านี่ไม่มีอย่างว่า เลยเปิดได้อย่างเดียว หากจะปิดก็ใช้มือของท่านนี่แหละครับ
นอกจากนี้ยังมีกล้องดิจิตอลความละเอียด 300,000 พิกเซล ที่ไม่ค่อยมีลูกเล่นอะไรซักเท่าไหร่
เรียกว่าเอาไว้ถ่ายขำๆ ไปงั้น แต่จะว่าไป พอเปิดหน้าจอมาถ่ายรูปก็ดูชัดดีนะ
เพราะผู้ผลิตเลือกใช้แบบ TFT แสดงสีได้ตั้ง 65,536 สี มองด้วยตาเปล่าถือว่าเจ๋งเลย
ผมรับประกัน และในส่วนของเสียงเรียกเข้าก็อยู่ในขั้นมาตรฐานของเค้าเลยล่ะ
ถึงจะใช้ลำโพงตัวเดียวกับที่ใช้สนทนา ก็ยังมีความไพเราะไม่แพ้ซัมซุงแน่นอน
หรือทางด้านการเก็บข้อความไว้ในตัวเครื่อง ก็ทำได้ถึง 300 ข้อความ ผมว่าเหมาะกับวัยรุ่นที่ชอบส่งข้อความกุ๊กกิ๊กน่ารักไปหาเพื่อนซะเหลือเกิน
สุดท้ายที่โดดเด่นเลยต้องเป็นการเชื่อมต่อเพื่อส่งข้อมูล หรือไฟล์ต่าง
ๆ ทั้งภาพวอลเปเปอร์และเสียงเรียกเข้าผ่านอินฟราเรด ซึ่งเป็นแบบอิสระ
คือ จะส่งระหว่าง X400 สองเครื่องก็ทำได้สบาย
กูรูฟันธง
หากพูดตามเนื้อผ้าเลย ผมยังว่ารุ่นนี้ยังไม่ค่อยคุ้มค่าซักเท่าไหร่ เพราะลูกเล่นอาจจะน้อยไปนิด
แต่ดันไปเด่นเรื่องการดีไซน์ ของแบบนี้ก็แล้วแต่คนชอบ แล้วแต่ศรัทธาเลยครับ
หากไม่สนใจว่ากล้องดิจิตอลจะไม่มีลูกเล่นอะไรมากมาย ออแกไนเซอร์ก็เห่ยสุด
ๆ หน้าจอก็เล็กจิ๊ดเดียว มองยากซะจริง เสียงเรียกเข้าที่ใช้เสียงอัดมาไม่ได้
ฯลฯ หรือหากท่านอดใจไม่อยู่จริง ๆ เพราะชอบการออกแบบที่สุดสวย ความบางเพรียวเหมือนหุ่นนางแบบ
เหมือนที่ผมกำลังติดใจอยู่ ก็ไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง เพราะนอกจากทรวดทรงที่ว่าแล้ว
ยังมีลูกเล่นอย่าง ปุ่มกดเปิดฝาพับอัตโนมัติ กล้องถ่ายรูปสามแสนพิกเซล
จาวาเกมที่โหลดเพิ่มได้ การส่งภาพและเสียงผ่านอินฟราเรด หรือจะเป็นการอัดเสียงในตัวเครื่อง
รวมทั้งการเก็บข้อความสั้นไว้ในเครื่องได้หลายร้อยข้อความ ก็พอจะทำให้คุณหลงใหล
Panasonic X400 ได้ไม่ยากเย็นนัก สรุปแล้วว่ารุ่นนี้เหมาะกับวัยรุ่นที่ชอบพกมือถือที่มันไม่ใหญ่เกินไปนัก
ไม่ว่าจะใส่ในกระเป๋าเสื้อ กระเป๋ากางเกง แถมยังได้กล้องดิจิตอลเอาไว้ถ่ายเล่นกับเพื่อน
โดยไม่ห่วงเรื่องฟังก์ชั่นสูง ๆ อย่างออแกไนเซอร์ เมื่อรู้ข้อดีของมันแล้ว
ก็ซัดได้เลยทันทีไม่ต้องรอ
ข้อดี
กล้องดิจิตอล 3 แสนพิกเซล
เสียงเรียกเข้าเพราะ ๆ แบบโพลีโฟนิค
อัดเสียงได้ 15 วินาที
เปิดฝาได้ด้วยปุ่มเปิดอัตโนมัติ
มีอินฟราเรด
เก็บข้อความสั้นได้จำนวนมาก
ข้อเสีย
จอแสดงผลเล็กเกินไป
ไม่มีออแกเซอร์เจ๋ง ๆ
ไม่มีจอแสดงผลด้านนอก
|
พรีวิว 