O2 Xda Atom Pure (Limited Edition) - โอทู
สัดส่วนภายนอก
จากเดิมที่เคยตัวดำปี๋ กลับกลายมาเป็นสีขาวผ่องบริสุทธิ์ เล่นเอาคนที่แพ้ความขาวอยู่แล้วต้องหัวใจละลายไปตามกัน ตัวอย่างก็มีให้เห็นอย่างเช่น บ.ก. ของเรา ที่สั่งเด็ดขาดว่าต้องเอารุ่นนี้ลงเล่ม 41 ให้ได้ แต่เอ๊ะ นี่มันความชอบส่วนตัวนี่หว่า แต่ไม่เป็นไร ถือเป็นการแนะนำสำหรับคนที่อยากได้แล้วกัน
ตัวเครื่องที่แม้จะเป็นสีขาวแล้ว แต่ยังคงใช้วัสดุที่เป็นพลาสติกเงาไม่เปลี่ยนแปลง จับแล้วเลอะเหมือนกัน เพียงแต่มองไม่เห็นเหมือนกับสีดำแค่นั้น เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกตั้งสองตัวแน่ะ
ด้านหน้าที่เราเห็นยังคงมีส่วนประกอบแบบเดิมอยู่ ทั้งจอแสดงผลขนาดใหญ่ (กว่าโทรศัพท์ทั่วไป) ปุ่มรับสาย วางสาย บังคับทิศทาง ลำโพงสองฝั่ง และปุ่มสตาร์ทกับปุ่มมีเดีย ทั้งหมดอัดรวมอยู่ใกล้ๆ กันในที่แคบนิดเดียว นอกนั้นไม่มีอะไรให้สนใจเป็นพิเศษ เพราะรอบตัวเครื่องก็คล้ายกับพ็อกเก็ตพีซีทั่วไป ทั้งปุ่มอัดเสียง มินิยูเอสบี พอร์ท รูจิ้มให้รีเซ็ทเครื่อง รูเสียบหูฟัง ช่องใส่การ์ดแบบมินิเอสดี ฯลฯ
ด้านหลังส่วนบนเป็นพื้นที่ของของที่จะใช้ในโหมดถ่ายรูปทั้งสิ้น ทั้งเลนส์ แฟลช และกระจก ส่วนด้านล่างเป็นฝาครอบแบตที่แกะง่ายเกินไปหน่อย กลัวว่าใช้ไปนานๆ แล้วจะหลวมหนักกว่าเก่า
ชำแหละเครื่องใน
ผมคิดว่าคนที่หนีมาใช้อะตอมก็เพราะไม่ชอบขนาดเป้งๆ ของ Xda IIs หรือ Iii แน่นอน ดังนั้น จอแสดงผลที่มีขนาดเล็กลงจึงเป็นเรื่องที่ควรยอมรับได้ เท่าที่เปรียบเทียบมามันห่างกันตั้งเกือบนิ้วนึง (0.8) การใช้งานโดยรวมจึงค่อนข้างลำบากสำหรับคนที่สายตาไม่ดี นอกจากนี้ เรายังปรับจอให้เป็นแนวนอนได้ เพื่อสะดวกต่อการเปิดเว็บเล่นหรืออ่านเอกสารในมุมที่กว้างขึ้น
ในวินโดวส์ โมบาย 5.0 เราจะเห็นว่าเมมโมรี่ที่ใช้ในการทำงานจะไปอิงกับรอมเสียเป็นส่วนใหญ่ จึงลดข้อเสียเดิมที่ว่าเมื่อแบตหมดแล้วข้อมูลจะหายเรียบได้ เพราะมันข้อมูลถูกเก็บไว้ในรอมนั่นเอง
ไวไฟคือหนึ่งในความสามารถที่ยอดเยี่ยมของอะตอมตัวจิ๋ว จริงแล้วโทรศัพท์จำพวกพ็อกเก็ตพีซีโฟนในปัจจุบันต้องรองรับลูกเล่นอันนี้ทั้งหมดแล้ว ไม่งั้นจะถือว่าขาดความน่าสนใจไปซะสนิท เนื่องจาก มันรองรับการทำงานกับฮอท สป็อตที่เกิดขึ้นเป็นดอกเห็ดได้เป็นอย่างดี ทีนี้เล่นอินเตอร์เน็ตก็ไม่ต้องพึ่งเอดจ์อีกต่อไป
จุดที่แตกต่างจุดเล็กๆ คือ รอมตัวใหม่ที่ถูกอัพเดทมาเรียบร้อย ความแตกต่างผมก็มองไม่เห็นเหมือนกัน หลายคนบอกว่าเร็วขึ้น ซึ่งผมก็เห็นว่ามันทำงานได้เร็วอยู่แล้ว และก็ไม่มีเครื่องที่ลงรอมตัวเดิมก่อนหน้ามาเปรียบเทียบกัน แต่อย่างไรก็ตาม เราสามารถอัพเดทให้มันได้อยู่ดี
กล้องภายในตัวมีเรโซลูชั่นสูงถึง 2 ล้านพิกเซล ซึ่งถือว่าเป็นมือวางอันดับต้นๆ ของตลาดในตอนนี้ แต่เรื่องคุณภาพยังอาจจะไว้วางใจไม่ค่อยได้ เพราะความชัดของรูปถ่ายยังขาดไป ซึ่งผมถือว่าเป็นข้อเสียของพ็อกเก็ตพีซีโดยรวมแล้วกัน ไม่โทษเป็นรุ่นไปดีกว่า
การเชื่อมต่อทุกทางผมถือว่าดีเยี่ยมทั้งหมด อะตอมมีทั้งบลูทูธ อินฟราเรด และสายดาต้า แต่อาจจะติดขัดนิดหน่อยในเรื่องของการส่งไฟล์ขนาดใหญ่ผ่านสายเคเบิ้ลอันนี้ เนื่องจาก ยูเอสบีมันรองรับแค่เวอร์ชั่น 1.2 เท่านั้นเอง ขนาดโทรศัพท์โออีเอ็มหลายตัวยังใช้ 2.0 เลย
กูรูฟันธง
ยังไม่ทันไร หน้าก็หมดอีกแล้ว ผมเลยอดชำแหละต่อตามเคย สรุปแล้วรุ่นนี้เป็นรุ่นที่ออกมาเพื่อเอาใจคนรักสีขาวและชักจะเบื่อมือถือสีดำโดยเฉพาะ หากถามผมว่าชอบตัวไหนมากกว่า คำตอบก็คงเป็นสีนี้แหละครับ ทั้งสีสันและความสดใหม่มันก็มากกว่า ใครอ่านเสร็จแล้วจะรีบไปสอยเจ้าขาวนี่มาใช้ก็ไม่ว่ากัน
ข้อดี
- สีขาวทำให้ไม่เลอะรอยมือง่ายอีกแล้ว
- มีไวไฟ ไออีอีอี 802.11 บี
- เก็บข้อมูลในรอม เมื่อแบตหมดข้อมูลไม่หาย
- ใช้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ โมบาย 5
- กล้องความละเอียดสูง 2 ล้านพิกเซล
- รองรับการเชื่อมต่อกับเอดจ์
- มีวิทยุเอฟเอ็มให้เลือกฟัง
ข้อเสีย
- พอร์ทยูเอสบี 1.2 ที่ส่งข้อมูลได้ช้ากว่า 2.0
- ตัวเครื่องยังคงไม่ได้เป็นโลหะเหมือนกับ Xda II mini
- รูปถ่ายยังขาดความคมชัดไป
- ใช้ซีพียูตัวเดิม ตัวเดียวกับมินิ
|