Miso S301 - มิโซ
สัดส่วนภายนอก
พักนี้สีตะกั่วกำลังฮิตแฮะ มือถือหลายตัวได้รับการแต่งแต้มให้ใช้สีนี้กัน และ S301 ก็เข้าข่ายที่ว่า บวกกับการมีพื้นผิวภายนอกแบบมันเงาทั้งตัว เวลาขัดถูออกมาใหม่ๆ จะรู้สึกได้เลยว่าผิวกายมันสะท้อนกับแสงได้อย่างน่าดูชม ในทางกลับกัน เวลามันเลอะรอยนิ้วมือและคราบมัน จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร คุณผู้อ่านลองนึกสภาพเอาก็ได้ครับ อย่างไรก็ดี พลาสติกชิ้นหน้านั้นเคลือบเงาเอาไว้จนกระทั่งมองไม่เห็นขอบจอแสดงผล นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ความสว่างของจอดร็อปลงไปพอสมควรเลยล่ะ
ตัวเครื่อง S301 มีขนาดค่อนข้างเล็ก จอกับแผงปุ่มกดจึงพากันลดขนาดลงมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยรวมยังพอกดได้ไม่ลำบากนัก เว้นแต่ปุ่มควบคุมทิศทางลง ผมมักจะกดไปโดนเลขสองอยู่เป็นประจำ ถ้าใครใช้เล็บกดปุ่มอยู่แล้วคงจะไม่มีปัญหา แต่ผมไม่ใช่น่ะสิ
การใช้งานในเมนูย่อยบางครั้งจะไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ เนื่องจากยังต้องการปุ่มทิศทางซ้ายกับขวา ดังนั้น เราจึงต้องใช้ปุ่มเล่นเพลงเร็ว (Fast forward) และปุ่มถอยหลัง (Rewind) แทน แน่นอนว่าหน้าที่หลักของมันคือการควบคุมเครื่องเล่นเพลงร่วมกับปุ่มเล่น (Play) ที่อยู่ติดกันนั่นเอง อ่อ ลืมไปเลยว่าถัดลงยังมีปุ่มชัตเตอร์ที่ใช้ถ่ายภาพ ทั้งกดลัดเข้าสู่โหมดถ่ายภาพนิ่ง ไม่ใช่ภาพเคลื่อนไหวนะครับ
ด้านหลังยังเป็นวัสดุผิวมันเหมือนเดิม โดยส่วนบนนั้นเป็นที่พักพิงของลำโพงและเลนส์กล้อง เมื่อมองย้อนไปตรงบั้นท้ายดินระเบิดของเครื่อง เราจะเห็นว่ามีปุ่มปลดล็อคฝาหลัง และพอร์ตอเนกประสงค์ พอเปิดออกมาดูไส้ในจะพบกับสล็อตเสียบไมโครเอสดี ไม่รู้ทำไมไม่เอาไว้ข้างนอกเนอะ
ชำแหละเครื่องใน
เอาเรื่องแรกที่ผมประทับใจก่อนเลยแล้วกัน ผมชอบเสียงจากลำโพงสนทนาของมันมาก เพราะดังและหนักแน่นดี แถมลำโพงไม่มีแตกบาดหู ส่วนลำโพงด้านหลังนั้นอยู่ในระดับธรรมดาแค่นั้น แถมเวลาบางกับพื้นเรียบๆ แล้วมีคนโทรเข้า เสียงริงโทนยังโดดกีดขวาง ลดความดังลงไปอีกแยะเลย
จอแสดงผลแม้จะเล็ก ซึ่งเป็นผลพวงมาจากขนาดของตัวเครื่อง แต่ก็มีความละเอียดสูง 176 x 220 พิกเซล ทำให้ภาพและตัวอักษรในเมนูมีความคมและละเอียดมาก เสียดายที่โดนกระจกเคลือบบดบังความสวยงามและความสว่างลงไป ถ้าเจอแดดซัดเข้าไปอีกตลบท่าทางว่าจะจอดไม่ต้องแจว
เนื่องด้วยว่าเป็นมือถือราคาไม่แพงนัก ฟังก์ชั่นจะให้ก็คงหรูเลิศไม่ได้ อย่างกล้องก็จะมีความละเอียดแค่ 640 x 480 พิกเซล ถ่ายวิดีโอเป็นไฟล์เอวีไอที่ 176 x 144 พิกเซล วิทยุฟังขำๆ บันทึกช่องสถานีได้แค่ 9 รายการ แต่ไฉนเมมโมรี่ในตัวถึงให้มาเยอะถึง 60 เมกะไบต์ ดูแล้วอาจจะขัดกัน ทว่าเป็นประโยชน์แก่พวกเราไม่น้อย อ้อ อย่าลืมว่ามันใส่การ์ดเพิ่มได้ ตามสเป็กที่บอกไว้หน้าเว็บของมิโซคือใส่ได้สูงสุด 1 กิกะไบต์
ด้วยความที่เมมโมรี่ในเครื่องมีเยอะ พื้นที่สำหรับเก็บเอ็มเอ็มเอสจึงมีให้ถึง 30 เมกะไบต์ หรือ 100 ข้อความ ขึ้นอยู่กับว่าอย่างไหนจะเต็มก่อน ส่วนเอสเอ็มเอสนั้นในเครื่องนั้นแจ้งเอาไว้เป็นเปอร์เซ็นต์ ผมเลยไม่แน่ใจว่าเก็บได้มากแค่ไหน รอคุณผู้อ่านซื้อไปใช้เอง เก็บไปเยอะๆ เดี๋ยวก็ทราบครับ อิอิ
ยังไม่หมดเท่านี้ S301 ยังประกอบไปด้วยลูกเล่นพื้นฐานอีกมากมาย อย่างเช่น การเชื่อมต่อด้วยบลูทูธ จีพีอาร์เอส โปรแกรมอ่านไฟล์เอกสาร (.txt) เครื่องเล่นเพลงที่ปรับอีควอไลเซอร์ได้ ฯลฯ
กูรูฟันธง
เป็นไงบ้างครับสำหรับ Miso S301 ตัวนี้ โดยรวมแล้วมันไม่ได้มีฟังก์ชั่นอหังการที่เอาไว้พิฆาตคู่แข่งอะไร แต่จุดเด่นของมันอยู่ที่ราคาไม่แพงนักบวกกับฟังก์ชั่นพื้นฐานอันครบครัน ตัวอย่างเช่น จอสีอย่างละเอียด หน่วยความจำที่เพิ่มขยายได้ บลูทูธ วิทยุเอฟเอ็ม โปรแกรมอ่านไฟล์เอกสาร และอื่นๆ อีกมาก แต่ราคา 4,500 นี่ถือว่าใกล้เคียงกับ 3110 classic เหลือเกิน ถ้าใครอยากรู้คุณสมบัติของมัน ลองย้อนกลับไปอ่านเล่ม 62 ดูได้ครับ ทีนี้คุณคงจะตัดสินใจได้แล้วว่าเอารุ่นไหนดี
ข้อดี
- จอสีที่แสดงผลได้อย่างละเอียด
- เชื่อมต่อด้วยบลูทูธ
- หน่วยความจำขนาดใหญ่ภายในเครื่อง (เพิ่มได้)
- มีโปรแกรมอ่านไฟล์เอกสาร
- ฟังเพลงจากวิทยุเอฟเอ็ม
- มีกล้องภาพนิ่งและกล้องวิดีโอ
- เสียงสนทนาจากลำโพงด้านหน้าดังเต็มหูดี
ข้อเสีย
- จอเล็กเกินไป
- กล้องมีความละเอียดแค่ 3 แสนพิกเซล
- ลักษณะทางกายภาพยังไม่ค่อยดี (เครื่องเลอะง่าย สล็อตใส่การ์ดอยู่ด้านใน ปุ่มกดเล็ก)
- ไม่รองรับไฟล์ภาพวอลเปเปอร์แบบ jpg
|
พรีวิว 