Lenovo i360
ยักษ์ใหญ่แห่งวงการอิเล็กทรอนิกศ์จากแดนมังกรรายนี้ผลิตมือถือเข้าสู่ตลาดสื่อสารอยู่เนืองๆ และก็มีทั้งพ็อกเก็ตพีซี โฟน มิวสิค โฟน ทั้งรุ่นเล็ก รุ่นใหญ่มีหมด ในข้อแม้ที่ว่าราคาไม่แพงซะด้วย อย่าง i360 ตัวนี้น่าจะถูกจัดอยู่ในระดับความสามารถกึ่งกลางกึ่งล่าง ซึ่งเดี๋ยวเราจะได้เห็นกัน
สัดส่วนภายนอก
รูปแบบการดีไซน์ที่ภายนอก จะเห็นได้ว่า i360 มีความโดดเด่นพอตัว เนื่องจากใช้สีทูโทนที่ตัดกันอย่างเห็นได้ชัด บางรุ่นเอาสีดำกับสีแดง บางรุ่นสีเงินกับสีเทา มันดูไม่ค่อยแจ่ม เลโนโวเลยซัดขาวกับดำมันซะเลย ซึ่งผมดูแล้วก็สวยดี ทั้งการประกอบยังทำได้แข็งแรง ราวกับว่าไม่ได้เป็นโทรศัพท์ราคาถูกซะงั้น
ที่แผงปุ่มกดด้านหน้านี่เอง เราจะเห็นไฟแบ็คไลท์ทั้งมวลเป็นสีนึง แต่ปุ่มดอกจันเป็นอีกสีนึง เนื่องด้วยว่าปุ่มดังกล่าวนี้ใช้กดเพื่อเปิดไฟฉายที่อยู่บนหัวโทรศัพท์ได้ และเมื่อต้องการปิดก็เพียงกดค้างเอาไว้อีกทีนึงเท่านั้น อ้อ ไฟที่ว่านี้สว่างใช่เล่นเลยนะ ผมเอาไว้ส่องของที่หล่นใต้เบาะรถได้สบายๆ
ด้านหลังเครื่องมีเลนส์ กระจกส่องถ่ายภาพ และลำโพงติดอยู่บนพื้นที่ส่วนที่เป็นสีดำ และส่วนที่เป็นสีขาวนั้นจะเป็นฝาครอบแบตเตอรี่ ซึ่งสามารถเปิดออกได้โดยการเลื่อนลงด้านล่างนั่นเอง
ด้านล่างของตัวเครื่องมีรูเสียบสายชาร์จที่ต่อกับหัวแบนๆ โดยที่รองรับสายดาต้าด้วย เพียงแต่ว่าการต่อหูฟังจะใช้แจ็คด้านขวาแทน ส่วนด้านซ้ายไม่มีอะไรนอกจากยูอาร์แอลบอกที่อยู่เว็บไซต์เลโนโว
ชำแหละเครื่องใน
เรื่องแรกที่ฟังแล้วต้องร้องอู้หูคือ พื้นที่ในการเก็บข้อความสั้นของรุ่นนี้ ซึ่งใส่เอสเอ็มเอสได้มากถึง 500 ข้อความ และอีก 300 กิโลไบต์สำหรับเอ็มเอ็มเอส ซึ่งถือว่าเยอะมากมาย แต่พอเก็บเยอะเข้า จะทำให้การอ่านข้อความโดยรวมอืดลงหรือเปล่าอันนี้ผมตอบไม่ได้แฮะ
กล้องดิจิตอล 3 แสนพิกเซลที่ติดมาด้านหลังมีลูกเล่นให้ใช้ขำๆ เยอะเหมือนกัน ตามมาตรฐานแล้วต้องมีการซูม การปรับความสว่าง การใส่กรอบสติ๊กเกอร์ การใส่เอฟเฟ็ค การถ่ายต่อเนื่อง และการตั้งเวลาถ่าย ซึ่งเลโนโวสีขาวนี้เองก็มีคุณสมบัติทั้งกล่าวครบถ้วน ส่วนการบันทึกภาพเคลื่อนไหวนั้น ไฟล์จะออกมาในฟอร์แม็ตเอวีไอ และไม่มีการบันทึกเสียงแต่อย่างใด
การเล่นเพลงนั้นอาจจะไม่สะดวกเท่าที่ควร เนื่องจากว่าเมมโมรี่ของรุ่นนี้มีขนาด 5 เมกะไบต์เท่านั้น แถมยังเพิ่มไม่ได้ซะด้วย เลยกว่าเป็นว่าน่าจะเหมาะแก่การเก็บริงโทนแบบตัด และไฟล์ภาพถ่ายมากกว่า ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ใช้ต้องจัดการลบไฟล์ที่ไม่จำเป็นออกบ่อยๆ ด้วย ไม่งั้นเต็มเอี้ยดแน่นอน
นอกจากจะใช้สายดาต้าในการรับส่งไฟล์กับคอมพิวเตอร์แล้ว i360 ยังมีที่พึ่งอีกทางหนึ่ง ซึ่งก็คือ จีพีอาร์เอส เพื่อใช้ในการดาวน์โหลดคอนเทนท์จากผู้ให้บริการที่มีอยู่อย่างเกลื่อนกลาดตามหน้านิตยสารเกือบทุประเภท และแว็ป เบราเซอร์ในตัวนี่เองก็ทำให้เราสามารถก้าวเข้าสู่โลกแห่งอินเตอร์เน็ตแบบย่อมๆ ได้
การจัดการสายเข้าในตัวของเลโนโวยังทำได้ยอดเยี่ยม เนื่องจากว่ามีระบบบล็อคเบอร์ที่เราไม่อยากรับให้มาด้วย การทำงานของมันจะอยู่ในรูปของกลุ่มผู้โทร (กรุ๊ป) ถ้าเราไม่อยากคุยกับใครก็เพียงเอาเบอร์นั้นไปใส่ไว้ในกล่องหรือกลุ่มดังกล่าว เพียงเท่านั้นมันก็จะไม่มีวันได้คุยกับเรา ยกเว้นเอาเบอร์อื่นโทรมา ฮ่าๆ นอกจากนี้ ผู้ใช้สามารถแนบไอคอนตัวเล็กไปกับรายชื่อแต่ละรายได้ด้วย ซึ่งไอคอนนี้เองจะมีทั้งหมด 72 รายการ ทว่าไม่สามารถแนบภาพถ่ายเหมือนรุ่นอื่นได้เท่านั้นเอง
กูรูฟันธง
หลังจากได้เชยชมกับจุดเด่นของ i360 แล้ว คิดเห็นเป็นอย่างไรบ้างฮะ ผมว่ามือถือแคนดี้บาร์ตัวนี้เหมาะสำหรับวัยรุ่นที่เพิ่งเริ่มซื้อโทรศัพท์ตัวแรกมาก เนื่องจากว่ามันรองรับฟังก์ชั่นหลายๆ อย่าง โดยที่ค่าตัวไม่แพงจนเกินไป อาทิเช่น เล่นไฟล์เสียงเรียกเข้าแบบทรูโทนได้ มีกล้องดิจิตอลพร้อมลูกเล่นจุ๊กจิ๊ก มีไฟฉายเอาไว้ส่องตอนกลางคืน และจะดาวน์โหลดวอลเปเปอร์ หรือเสียงเรียกเข้าเพิ่มเติมก็ยังไหว ด้วยเหตุทั้งหมดนี้เอง ผมจึงขอแนะนำ i360 ไว้ในอ้อมใจทุกท่านอีกรุ่นหนึ่งครับ
ข้อดี
- มีไฟฉายในตัว
- รองรับเสียงเรียกเข้าแบบทรูโทน
- กล้องดิจิตอล 3 แสนพิกเซล
- ระบบตัดสายที่ไม่ต้องการรับ
- เชื่อมต่อผ่านจีพีอาร์เอสได้
- เก็บข้อความสั้นได้เยอะมาก
ข้อเสีย
- หน่วยความจำในตัวน้อยไปนิด
- ถ่ายวิดีโอไม่มีเสียง
- แนบภาพไปกับสมุดโทรศัพท์ไม่ได้
- เพิ่มหน่วยความจำไม่ได้
|
พรีวิว 