i-mobile 511 - ไอ-โมบาย
สัดส่วนภายนอก
ลักษณะภายนอกของมันตามที่ผมคิดคือคล้ายกับว่าเอาดีไซน์ของ W810i L7 และไอพอดมายำรวมกัน ก่อกำเนิดเจ้า 511 มาให้ท่านได้ชมเป็นขวัญตา ที่บอกแบบนี้เพราะว่าเห็นสีสันแล้วนึกถึงมือถือจากโซนี่ อีริคสัน บางและแบนเหมือนโทรศัพท์ของโมโตโรล่า และสุดท้ายเติมแต่งปุ่มกดที่มีลักษณะคล้ายคลิก วีลของเครื่องเล่นเพลงจากแอปเปิ้ล แต่ขอยืนยันว่าไม่ได้ยำเละเหมือนจับฉ่าย ไอโมบายเขาผสมผสานจุดเด่นเหล่านี้กันได้ค่อนข้างกลมกล่อมทีเดียว
ด้วยเหตุที่ตัวเครื่องมีความป้านและบานออกมาก ทำให้จับถือได้ถนัดมือแม้เราจะเห็นว่ามันบางแค่ไหนก็ตาม ผลที่ออกมาทำให้ปุ่มกดเรียงตัวกันได้อย่างหลวมๆ จึงกดได้ง่ายแม้ว่าคุณจะมีนิ้วมือแบบอีทีก็ตาม
เมื่อตอนที่ผมแกะฝาครอบด้านหลังออกเพื่อทำการใส่ซิมการ์ด ผมไม่เห็นแม้แต่เงาของสล็อตใส่ไมโครเอสดี ทั้งที่ตามสเป็กระบุมาว่าขยายขนาดของหน่วยความจำเพิ่มได้ จนสุดท้ายมาเห็นที่ด้านข้างตัวเครื่องว่ามีร่องยาวๆ อยู่ร่องนึงที่ไม่มีสลักอะไรปิดเอาไว้ ซึ่งผมนึกว่าเป็นช่องลำโพงเสียด้วยซ้ำ ทว่ามันคือช่องใส่การ์ดครับ จุดนี้เองอาจจะเป็นที่สะสมของฝุ่นจนทำให้เจ้านี่มันอ่านการ์ดไม่ได้เข้าสักวัน (อันนี้ผมคิดเอาเองนะ)
ด้านหลังจะเห็นว่ามีเลนส์กล้องแปะอยู่ ซึ่งตัวกระจกที่ป้องกันเลนส์เอาไว้นั้นอยู่ในระนาบเดียวกับพื้นหลังของมันเลย วางบนโต๊ะแล้วลากไปมาอาจจะเจอรอยปรากฏขึ้นมาได้ เช่นเดียวกับกระจกส่อหน้าตัวเองที่อยู่ใกล้กัน
ชำแหละเครื่องใน
ความโดดเด่นที่ต้องกล่าวถึงคงจะเป็นเรื่องจอแสดงผลอันสวยงามนี่แหละ หากเราว่ากันตรงๆ ไม่นำ 511 ไปเทียบกับมือถือค่าตัวแพงทั้งหลาย แต่วัดกันเองระหว่างมือถือโออีเอ็ม รุ่นนี้ก็โดดเด่นไม่แพ้ใครเช่นกัน พร้อมกันนี้เรายังตั้งภาพเคลื่อนไหวเป็นวอลเปเปอร์ได้ โดยการโหลดผ่านสายดาต้าที่แถมมาให้ ซึ่งไม่เพียงแต่เอาไว้โหลดข้อมูลลงเครื่องเท่านั้น การโอนไฟล์ภาพถ่ายข้ามมายังพีซีก็ทำได้อย่างไม่ติดขัด
กล้องดิจิตอลที่เก็บภาพได้ขนาด 1.3 ล้านพิกเซลดูจะเป็นของเล่นมาตรฐานที่เกือบทุกรุ่นต้องมีกันแล้ว 511 ตอบสนองความต้องการของคุณตรงนี้ได้ดี พร้อมทั้งมันยังถ่ายวิดีโอได้ในระยะเวลาที่ไม่จำกัด หรือจนกว่าหน่วยความจำจะเต็ม ไฟล์ที่ถูกบันทึกออกมาจะอยู่รูปของเอ็มพีโฟร์ ที่ให้ความคมชัดของรายละเอียดมากกว่าทรีจีพีแบบเดิมครับ
เมื่อก่อนเราจะให้ความสำคัญกับการแนบรูปภาพไปกับรายชื่อค่อนข้างมาก ทว่าปัจจุบันลูกเล่นอันนี้เหมือนจะเก่าเกินแกงแล้ว มือถือตัวใหม่ๆ อย่าง 511 รองรับการแนบไฟล์วิดีโอลงไปแทน และจะแสดงขึ้นมาตอนที่สายนั้นๆ โทรเข้ามา ดูแล้วสดใสและซาบซ่ากว่ากันเยอะ
อีกจุดนึงที่เป็นเรื่องของการเชื่อมต่อนอกเหนือจากสายดาต้าคือ การใช้งานจีพีอาร์เอสในการเล่นอินเตอร์เน็ตและส่งเอ็มเอ็มเอส โดยรุ่นนี้มีจีพีอาร์เอสในคลาส 12 ทำให้คุณรับส่งข้อมูลได้รวดเร็วขึ้น แต่ผมไม่แน่ใจว่าเป็นแบบ เอ บี หรือซีเท่านั้นเอง
ภายในเมนูมัลติมีเดียจะเป็นที่รวบรวมของเครื่องเล่นในแบบต่างๆ ทั้งวิดีโอและเพลง โดยการเล่นคลิปนั้นจะทำได้ขนาดประมาณครึ่งหน้าจอเท่านั้น เล่นแบบเต็มจอในแนวนอนไม่ได้ ด้านเพลงจะมีลูกเล่นในการปรับอีควอไลเซอร์มาให้ พร้อมทั้งโหมดเบสิคอย่างการเล่นสุ่ม เล่นซ้ำ สร้างรายการเพลง หรือจะเป็นการเล่นเป็นแบ็คกราวนด์ตอนที่คุณใช้โปรแกรมอื่นอยู่
กูรูฟันธง
จำได้ว่าผมเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่า การเลือกซื้อมือถือโออีเอ็มสักตัวนั้น ควรจะเลือกที่ดีไซน์เป็นหลัก เพราะลูกเล่นข้างในส่วนใหญ่เหมือนกัน สิ่งที่แตกต่างของ 511 ก็คงเป็นเรื่องการออกแบบที่ตัวเครื่องมีความบางเฉียบ และเล่นสีสันคล้ายกับว่ามันเองเป็นมือถือราคาแพง ทั้งที่คุณจะต้องจ่ายเงินให้กับเจ้านี่เพียงหกพันกว่าบาทเท่านั้น ถ้าคุณชักจะติดใจอยากเห็นตัวจริงของมันแล้ว แนะนำว่าวันหยุดนี้ไปดู i-mobile 511 ได้ที่ร้านของไอโมบายตามห้างได้เลย
ข้อดี
- ตัวเครื่องบางเบา ดูทันสมัย
- กล้องดิจิตอล 1.3 เมกะพิกเซล
- จอแสดงผลระดับ 262,144 สีที่ดูสวยงาม
- เพิ่มหน่วยความจำได้ด้วยไมโครเอสดี การ์ด
- เชื่อมต่อกับเครือข่ายด้วยจีพีอาร์เอส คลาส 12
- แนบไฟล์วิดีโอไปกับรายชื่อได้
ข้อเสีย
- ไม่รองรับการติดตั้งจาวา
- สล็อตใส่การ์ดไม่มีฝาปิด
- ขาดการเชื่อมต่อแบบไร้สาย
|
พรีวิว 