Dopod D810 - ดูพอด
นี่เป็นดูพ็อดอีกตัวที่ปล่อยออกมาในชุดก่อน แล้วเรายังเอามาลงให้ไม่ครบ เลยถือโอกาสนี้ส่งท้ายไปเลยแล้วกัน เพราะรุ่นใหม่ก็เริ่มทยอยออกมาอีกแล้ว และ D810 มีเรื่องแปลกๆ ที่ผมอยากเล่าให้คุณผู้อ่านฟัง แต่ขออุบเอาไว้ก่อน ติดตามต่อไปในย่อหน้าของการชำแหละแล้วกันนะ
สัดส่วนภายนอก
ตัวเครื่องโดยรวมไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ยกเว้นฝาครอบด้านหลังที่แปลกกว่าพีดีเอ โฟนรุ่นอื่น เนื่องจากฝามันจะครอบคลุมตั้งแต่ตูดไปจนถึงส่วนหัวเลย ถ้าเครื่องเป็นรอยด้านหลังก็ไม่ต้องแกะเปลี่ยนทั้งกรอบ แค่ซื้อฝามาเปลี่ยนใหม่ก็พอ อย่างไรก็ดี ผมยังไม่เห็นจุดอ่อนนะ มันไม่หลวม ไม่ก๊อกแก๊กด้วย
สิ่งที่อยากผมอยากบ่นเป็นเรื่องเดียวเกี่ยวกับการออกแบบคือ พลาสติกของรุ่นนี้เป็นแบบดำเงาเหมือนกับอะตอม ซึ่งถ้าใช้ไปแล้วไม่รักษา ไม่เช็ดให้สะอาด จะเห็นได้ว่าเป็นรอยขนแมว และรอยมือเต็มไปหมด ปกติพีพีซี โฟนก็ต้องรักษาหน้าจอให้เลี่ยมอยู่แล้ว นี่โดนเพิ่มงานมาให้อีกหนึ่งอย่างแน่ะ
้านซ้ายของดูพ็อดจะมีปุ่มกระจ๊อก เอ้ย จ๊อก วีล ที่เอาไว้หมุนเลือกเมนู ทำให้บางครั้งเราไม่ต้องชักอาวุธอย่างสไตลัสออกมาตลอด เท่ากับว่าใช้งานมือเดียวก็สะดวกไม่แพ้กัน ทั้งที่ด้านหน้า D810 ก็มีปุ่มบังคับทิศทางพร้อมตัวกดยืนยันอยู่แล้ว นอกนั้นก็เป็นพวกปุ่มซอฟต์คีย์ ปุ่มสตาร์ต และปุ่มโอเค
รอบตัวเครื่องมีส่วนประกอบมากมายตามประสาพีดีเอ โฟนสุดฮ็อต อย่างเลนส์กล้องด้านหน้าและด้านหลัง ปุ่มสั่งงานเสียง ปุ่มเปิดปิดเครื่อง สล็อตเสียบการ์ด อินฟราเรด พอร์ต มินิยูเอสบี และปุ่มชัตเตอร์
ชำแหละเครื่องใน
เรื่องแปลกที่เมื่อกี๊บอกไปก็คือ เดิมทีรุ่นนี้ตอนออกมาขายแรกๆ มันไม่มีรอมที่รองรับจีพีเอสมาให้ ทั้งที่เครื่องในของมันมีเครื่องรับสัญญาณ คนซื้อเลยงงกันเป็นแถบ ทว่าตอนนี้ D810 สามารถใช้ระบบนำร่องได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว โดยแผนที่ที่ใช้เป็นของพาวเวอร์แม็ป เวอร์ชั่น จี 10 ผมได้ทดสอบโดยการเปิดใช้งานและออกไปยืนหน้าบ้าน เอาว่าไม่ถึงสามนาที มันก็จับดาวเทียมได้แล้ว และหาตำแหน่งของเราได้ทันที แบบนี้ถือว่าไวสุดยอด
หน่วยความจำของ D810 ไม่ได้มีอะไรเหนือกว่ามาตรฐาน ซึ่งใช้รอมและแรมเท่ากับ 128 และ 64 เมกะไบต์ตามลำดับ ส่วนซีพียูเป็นของซัมซุงที่ความเร็ว 400 เมกะเฮิร์ตซ์ เท่าที่มีคนบอกเล่ากันมาโดยผมไม่ได้ทดสอบเป็นตัวเลข เขาว่ากันว่าซีพียูของยี่ห้อนี้กับอินเทลที่เฮิร์ตซ์เท่ากัน มันจะทำงานได้เร็วกว่านะ
ในส่วนของกล้องดิจิตอล ดูพ็อดสีดำตัวนี้มีลูกเล่นคล้ายกล้องจริงหลายอย่าง อาทิเช่น การแสดงเส้นแบ่งเป็นจุดตัด 9 ช่อง การถ่ายพาโนรามา การปรับโหมดวัดแสง แถมยังถ่ายสถานที่ต่างๆ เพื่อเก็บเป็นข้อมูลพีโอไอในจีพีเอสได้อีกต่างหาก ส่วนกล้องด้านหน้าและด้านหลังสำหรับภาพเคลื่อนไหวนั้นมีความละเอียดสูงสุดที่ 352 x 288 จุดเท่ากัน โดยที่กล้องด้านหน้าใช้ถ่ายรูปได้ด้วยในระดับ 3 แสนพิกเซล
เรื่องเดิมๆ ที่เห็นได้ในพีดีเอระดับนี้ก็ไม่ได้ตกหล่นไปไหน อย่างพวกไวไฟ 802.11 บี/จี บลูทูธ อินฟราเรด พร้อมด้วยการใช้สายเสียบกับพอร์ตมินิยูเอสบีบนตัวเครื่อง แน่นอนว่าเราสามารถเชื่อมต่อกับเอดจ์ได้เช่นเดียวกัน ส่วนยูเอ็มทีเอสอะไรนั่นคงต้องรอไปก่อนนะ
โปรแกรมที่ใส่มาให้ในเครื่องส่วนใหญ่แล้วเป็นโปรแกรมมาตรฐาน จะเพิ่มมาก็พวก มาย คอนเน็คที่เป็นของดูพ็อดเอง หรือจะเป็นทาสก์ แมเนเจอร์ที่เอาไว้ช่วยปิดโปรแกรม ส่วนบลูทูธ เอ็กซ์พลอเรอร์ที่ก็เจ๋งใช่เล่น มันสามารถเปิดดูไฟล์จากเครื่องปลายทางที่รองรับโพรไฟล์โอบีอีเอ็กซ์ ไฟล์ ทรานส์เฟอร์
กูรูฟันธง
จุดที่ผมประทับใจเป็นอย่างมากคือ ภาครับสัญญาณของมันทำได้อย่างรวดเร็ว เพียงเปิดทิ้งไว้แป๊บบบเดียว มันสามารถระบุพิกัดจากดาวเทียมสามดวงได้ทันที พร้อมให้เราใช้งาน ส่วนการทำงานอื่นๆ ไม่มีอะไรแหวกแนวไปมากมาย ไม่ได้มีซีพียูสุดแรง ไม่ได้มีรอมใหญ่เบ้อเริ่ม ทว่าโดยรวมแล้ว หากคุณต้องใช้ระบบนำทางในตัวนำท่านไปไหนต่อไหนก็ขอให้เชื่อใจได้เลยว่า D810 จะไม่เกเรครับ
ข้อดี
- ภาครับสัญญาณจีพีเอสทำได้ดีมาก
- กล้องด้านหน้าใช้ถ่ายภาพนิ่งและวิดีโอได้
- กล้องตัวหลัก 2 ล้านพิกเซล
- มีการเชื่อมต่อทั้งไวไฟ บลูทูธ อินฟราเรด สายดาต้า และเอดจ์
- ใส่มินิเอสดีได้แบบฮ็อต สแว็ป
- รองรับระบบในอนาคตอย่าง 3 จี
ข้อเสีย
- รอยนิ้วเต็มตัวเครื่อง
- กล้องไม่มีแฟลช
- น่าจะมีรอมขนาดใหญ่กว่านี้
|
พรีวิว 